ZARYS HISTORYCZNY

W przeszłości boerboel był hodowany jako pies farmerski przez pionierów, którzy osiedlili się w Południowej Afryce w XVII wieku. Te psy często stanowiły pierwszą linię obrony przed drapieżnikami i były pomocne przy tropieniu i przytrzymywaniu rannej zwierzyny. Starzy farmerzy potrafią opowiedzieć nie jedną historię o sile, zręczności i odwadze boerboela. Zagrożenia i trudne warunki Afryki Południowej pozwalały przetrwać tylko najsilniejszym osobnikom.

Instynkt obronny boerboela jest widoczny po dzień dzisiejszy i bardzo pożądany zaraz po opanowaniu, zrównoważeniu i pewności siebie. Nadal jest używany jako rasa stróżująca przez współczesnych farmerów oraz w społeczności miejskiej.

Pochodzenie i przeznaczenie boerboela powinny być dobrze zrozumiane w celu zachowania wyjątkowości i unikalnych cech rasy jako południowoafrykańskiego mastifa. Typ, budowa, funkcjonalność i mentalność są jednakowo ważne w ocenie boerboela jako całości. Zamierzeniem wzorca jest określenie jasnych wytycznych dla hodowców i sędziów oraz dążenie do swoistej wizji idealnego boerboela.
 

STANDARD RASY



1. WYGLĄD OGÓLNY
  • Jest duży, z mocnym kośćcem i dobrze rozwiniętą muskulaturą.
  • Kształt głowy i ciała daje wyraz masywności. Jego imponująca postawa wynika z połączenia budowy, pewności siebie i ogromnej siły.
  • Pomimo rozmiarów, jego ruch jest mocny, prężny i nieskrępowany.
  • Jest symetryczny i doskonale wyważony w proporcjach właściwych dla rasy.

Dymorfizm płciowy jest wyraźnie zaznaczony, a suki są zauważalnie słabiej zbudowane.

2. TEMPERAMENT I CHARAKTER
  • Jest inteligentny, opanowany i posłuszny.
  • Ma silny instynkt obronny i jest lojalny wobec członków rodziny.
  • Jest wytrwały i spokojny, w kontakcie jest zrównoważony i pewny siebie.
  • Jest nieustraszony i wykazuje się odwagą w konfrontacji z zagrożeniem.
  • Wymaga trenowania i zdecydowanego prowadzenia od najmłodszych lat.
 
3. GŁOWA
  • Głowa jest imponująca i charakterystyczna dla Boerboela.
  • Jest przysadzista, głęboka i szeroka, stosunkowo krótka i proporcjonalna do ciała.
  • Jest muskularna z dobrze wypełnionymi policzkami.
  • Czubek czaszki jest kwadratowy, płaski i umięśniony
  • Łuk jarzmowy (kość policzkowa) jest umięśniony, ale niezbyt wyeksponowany.
  • Stop jest wyraźny, ale niezbyt wyeksponowany, stopniowo opadający i dobrze wypełniony między oczami.
  • Nie powinna być stroma lub prawie płaska w linii pomiędzy nosem a potylicą.
  • Kufa jest szeroka, głęboka, dobrze związana, wypełniona pod oczami i zwężająca się lekko w kierunku nosa. Górna linia jest prosta i prawie na tej samej płaszczyźnie co górna część czaszki.
  • Długość kufy wynosi nieco ponad 1/3 całkowitej długości głowy (zazwyczaj 10 cm dla psów i 8 cm dla suk o idealnym wzroście).
  • Nozdrza są duże i szeroko rozstawione z przegrodą (linią pionową) prostopadłą do dolnej szczęki.
  • Szczęki są silne, głębokie i szerokie, zwężają się lekko w kierunku przodu.
  • Zęby są białe, silne, prawidłowo rozmieszczone, z kompletnym uzębieniem oraz zgryzem nożycowym (umiarkowany przodozgryz jest dopuszczalny lecz niepożądany, znaczny jest nieakceptowany).
  • Górna warga jest luźna i mięsista. Przykrywa dolną szczękę i przednie zęby, ale nie powinna zakrywać zarysu dolnej szczęki po bokach.
  • Dolna warga jest mocno umiarkowana bez nadmiernego podgardla.
  • Oczy są średniej wielkości, okrągłe, skierowane do przodu i szeroko usytuowane, z inteligentnym wyrazem.
  • Oczy są dobrze chronione przed środowiskiem przez silne i czarno pigmentowane powieki, nie wykazujące strukturalnych słabości.
  • Preferowany jest ciemnobrązowy kolor oczu, ale wszystkie odcienie brązowego (pożądany ciemniejszy od umaszczenia) są akceptowalne.
  • Uszy są szerokie i długie, noszone blisko głowy.
  • Uszy mają kształt litery V z szeroką podstawą, zwężają się do zaokrąglonego punktu będącego nieco ponad linią wyznaczającą wargi.
  • Kiedy pies jest opanowany, góra uszu i czaszka powinny tworzyć linię prostą.
  • Wyraz pyska powinien być inteligentny, przyjazny i pewny siebie (nie może być przestraszony, nieśmiały lub wyzywający).

4. PLECY
  • Plecy są silne, średniej długości, mocno umięśnione i z wyraźnym grzbietem.
  • (U suk mięśnie są mniej zaznaczone, ale powinny pozostać w harmonii z głową i ciałem).
  • Usytułowane są na średniej wysokości, płynnie przechodzą w pochyły kłąb i tworzą harmonijną całość z głową i barkami
  • Podgardle jest zauważalne ale szybko zanika w kierunku mostka

5.  CIAŁO
  • Ciało jest około 15% dłuższe niż wysokość i jest mierzone poziomo z punktu od łopatki do pionowej linii wyznaczającej koniec zadu
  • Proporcje długości klatki piersiowej, lędźwi i zadu to około 2:1:1
  • Jest przysadziste, muskularne, zwarte i ma dobrą głębokość i szerokość
  • Grzbiet jest szeroki i prosty z wyraźnymi mięśniami, które wypełniają łuk nad lędźwiami
  • Mostek sięga aż do łokci, do punktu, który jest w połowie wysokości psa w kłębie
  • Przejścia pomiędzy klatką piersiową, lędźwiami i zadem są płynne i dobrze wypełnione

6. KLATKA
  • Klatka jest długa, szeroka i głęboka, z dobrze wysklepionymi żebrami i mocno rozwiniętymi mięśniami piersiowymi, jest wypełniona za łopatkami
  • Szczyt mostka znajduje się na poziomie szczytu łopatki
  • Łopatka powinna być dobrze osadzona (nie może być luźna)

7. LĘDŹWIA
  • Są krótkie, proste i umięśnione, nieco węższe niż klatka piersiowa i zad
  • Boki są dobrze wypełnione, umiarkowanie podkasane. Głębokość części lędźwiowej jest nieco mniejsza niż jej długość

8. ZAD
  • Zad jest szeroki i mocno umięśniony, proporcjonalny do reszty ciała
  • Jego wysokość nie powinna przekraczać wysokości w kłębie. Linia górna obniża się nieznacznie w kierunku ogona
  • Zad jest szeroki i płaski, stanowi podporę dla silnych, tylnych kończyn
  • Ogon jest gruby i osadzony dość wysoko, dobrze pokryty włosem. Nie może być załamany
  • Zgodnie z tradycją ogon jest kopiowany ale niekopiowany jest akceptowany. Miejsce kopiowania jest za 3-im lub 4-tym kręgiem ogonowym
  • Ogon naturalny powinien sięgać do stawu skokowego

9. KOŃCZYNY I STOPY
  • Słabe i zdeformowane kończyny, obniżające wymaganą dla boerboela sprawność fizyczną są niepożądane

10. KOŃCZYNY PRZEDNIE
  • Kość mocna, dobrze zarysowane mięśnie i silne stawy
  • Muszą być poprawnie kątowane, od dobrze nachylonej łopatki do śródstopia
  • Powinny tworzyć linię pionową od barku do stopy, patrząc z przodu łokcie powinny być trzymane blisko i równolegle do klatki piersiowej
  • Patrząc z boku przedramię powinno być pionowe od łokcia do nadgarstka. Śródstopie krótkie, grube i mocne a kąty lekko skierowane do przodu.
  • Stopy skierowane do przodu, duże, okrągłe, zwarte, z dobrze rozwiniętym kośćcem.
  • Palce dobrze wysklepione z czarnymi, zakrzywionymi pazurami. Przestrzeń międzypalcowa ma być owłosiona. Opuszki są twarde, grube i czarne.

11. KOŃCZYNY TYLNE
  • Są mocnej kości, umięśnione i potężne
  • Stawy powinny być mocne, wytrzymałe i poprawnie kątowane aby wspierać energiczny i wydajny ruch tylnych kończyn
  • Górna część uda jest szeroka, głęboka i umięśniona patrząc zarówno z boku jak i z tyłu
  • Dolna część uda ma dobrze ukształtowane mięśnie i podkreśla kształt aż do stawu skokowego.
  • Śródstopie jest szerokie i stosunkowo krótkie, idealne w pionie. Przód jest w linii pionowej z zakończeniem zadu.
  • Patrząc z tyłu kształt tylnej ćwiartki powinien tworzyć odwróconą literę „U”, ze stawem kolanowym skierowanym prosto do przodu, a stawem skokowym prosto do tyłu
  • Stopy są skierowane prosto do przodu, są nieco mniejsze od przednich, ale zachowują ten sam poziom

12. RUCH
  • Ruch jest silny, zdecydowany, prężny i płynny z nieskrępowanym zasięgiem przodu i tyłu
  • Łapy i ciało powinny poruszać się w linii od  przodu do tyłu. Wraz ze wzrostem prędkości stopy zbliżają się do linii środkowej, wizualnie tworząc kształt litery „V”.
  • Kończyny nigdy nie powinny przekroczyć osi pokrywającej się z kierunkiem przemieszczania boerboela.
  • W każdym rodzaju ruchu linia górna jest sztywna i mocna, nie kołysze się ani nie ugina pośrodku.
  • Słaby, nienaturalny i ociężały ruch nie jest tolerowany

13. SKÓRA
  • Skóra jest gruba i luźna, ale dobrze dopasowana do ciała.
  • Małe podgardle i niewielkie zmarszczki na czole jeśli pies jest podekscytowany są dopuszczalne

14.PIGMENTACJA
  • Boerboel jest dobrze pigmentowany, zwłaszcza na wargach, podniebieniu, skórze i włosach wokół oczu, nosie, opuszkach, pazurach, odbycie oraz skórze i włosach w okolicach genitaliów
  • Tylko psy z eumelaniną w kolorze czarnym są dopuszczalne

15. SIERŚĆ I KOLOR
  • Sierść jest krótka, gęsta, gładka i błyszcząca
  • Uznane kolory/układy kolorów (z maską lub bez) to:
  • Wszystkie odcienie rudego, brązowego i żółtego (płowego).
  • Pręgowany - to układ kolorów z nieregularnymi paskami pionowymi w kolorze czarnym na rudej, żółtej albo brązowej bazie.
  • Łaciaty – jest dopuszczalny do rozmnażania, ale powinien być deprecjonowany podczas wyceny. Ilość białego powyżej 30% nie jest akceptowana
  • Umaszczenie „irlandzkie” – jest dopuszczalne do rozmnażania ale powinno być deprecjonowane podczas wyceny
  • Wszystkie te kolory i układy kolorów powinny występować wraz z dobra pigmentacją.
  • Inne kolory lub układy kolorów oraz „podpalanie” nie są dopuszczalne

16. ROZMIAR
  • Jest określany idealną wysokością w kłębie oraz pożądanymi proporcjami pomiędzy wysokością i wymiarami poszczególnych części ciała
  • Idealna wysokość dla psa to 66 cm (poniżej 60 cm jest niedopuszczalna)
  • Idealna wysokość dla suki to 61 cm (poniżej 55 cm jest niedopuszczalna)

17.GENITALIA
  • Psy powinny mieć dwa, prawidłowo rozwinięte jądra w pełni wyczuwalne w mosznie

WADY
  • Wszelkie odstępstwa od powyższych punktów powinny być uznane za wadę, a powaga jej traktowania ma być wprost proporcjonalna do poziomu odstępstwa

WADY DYSKFALIFIKUJĄCE
 
  • 1. Pies jest zbyt mały (poniżej minimalnej wysokości określonej we wzorcu)
  • 2. Pies jest zbyt duży i nieharmonijny.
  • 3. Nadmierna agresja u psa.
  • 4. Zbyt mała, nietypowa głowa.
  • 5. Braki w pigmentacji.
  • 6. Nadmierny tyłozgryz.
  • 7. Nadmierny przodozgryz.
  • 8. Niebieskie oczy.
  • 9. Stojące uszy.
  • 10. Każdy pies ewidentnie wykazujący fizyczne lub psychiczne nieprawidłowości lub cechy innej rasy.